Ceyda Düvenci: Bu satırları ağlarak yazıyorum

Ceyda Düvenci: Bu satırları ağlarak yazıyorum

Ceyda Düvenci: Bu satırları ağlarak yazıyorum Bülent Şakrak ile mutlu bir konutluluk sürdüren ve yaptığı paylaşımlarla pek çok ad için misal teşkil eden Ceyda Düvenci, dün akşam sosyal medya hesabından paylaştığı satırlarla duygulandırdı. Serebral Palsi hastası olan kızı Melisa’yla alakalı dikkat sürükleyen bir paylaşımda bulunan Düvenci, onun yaşadığı duygusal geçişler üzerine şunları yazdı: “Koynumda sen varsın bu gece… Kardeşini yatağını yattırdım. Evvel kitap okudum ona, sonra masal anlattım. İçlenmişti senin için. ‘Ablam çok mu trajikti bugün?’ diye sordu yatmadan. ‘Evet’ dedim. ‘Üzülürüz bazen, hoşlandıklarımızla az zaman geçirince özler, üzülürüz. Ağlamak iy kazanç ama ve sen ne kadar iyi kalpli bir kardeşsin ki, ablan ağlarken ona sarıldın. Durgunlaşması için yanında durdun. Sonra da ne kadar hoş reyin oynadın onunla. İftihar dinliyorum seninle’ dedim. Tebessümdü ve mutlulukla uykuya daldı kardeşin. Bugün trajiktin balköpüğüm. Yeniden içinde biriken tüm duygularınla doluydu kalbin. Ağlamak istedin ama duygunu bütün kavrayamadın. Dolayısıyla da anlatamadın. Ağlarken kardeşinle yanında durduk. Sarıldık, konuşmadan bekledik seni. Uysallaşınca da konuşmaya başladık. ‘Çok karmaşık, çok güç anne’ dedin bana. ‘Haklısın hoşum bazen çok güç ve çok karmaşık. Ben de öyle seziyorum bazen ve bir tek ağlamak iyi geliyor. Dün sabah da ben ağladım öğreniyor musun hüngür hüngür?’ dedim. Gözlerini iri açıp baktın bana ve ‘Gerçekten mi? Benim gibi mi?’ diye sordun. ‘Evet’, dedim ‘Gerçekten. Bitkinlikten, sizi özlemekten, yaşamın içinde olanlardan, haksızlıklardan, yaşamın durmuş olmasından o kadar üzüldüm ve kaygılandım ki saatlerce ağladım’ dedim. Durdun, baktın bana, düşündün suskunca… Bekledim seni. Kendini dinlemeni, iç sesini dinlemeni diledim beklerken. ‘Güç’ dedin, ‘Bazen çok güç, öğrenmiyorum hissimi…’ Bilmemek de öğrenmek hakikatinde. ‘Hissini öğrenmediğini düşünüyorsun ama ağladığına gevşedin başka bir deyişle, değil mi?’ dedim ‘Evet’ dedin buruk tebessümürken… ‘Bazen birikir her şey’ dedim ‘Ama destekçi olmamı istersen bence sen beni özledin, bizi özledin. Bu da seni çok yalnız sezdirdi. Ağlamanın gerçek nedeni bu olabilir. Zira ben de seni çok özledim’ dedim. Ceyda Düvenci: Bu satırları ağlarak yazıyorum
Gözün yaşardı yeniden ‘Evet, özledim’ dedin. ‘Bize bu gece birlikte yatmak iyi kazanç’ dediğimde de muzur muzur güldün, ‘Harika fikir’ dedin. Şimdi koynumda uyuyorsun ve benim biricik kızım; gelişiyorsun… Bu satırları yazarken benim gözüm yaşlı ve ben de mutluluk mu, yeis mi öğrenmiyorum nedenini ama ağlamak iyi geliyor… İyi ki benimsin… Bana yaşattığın her duygu için sana çok teşekkür ederim… Bal köpüğüm..”

Sosyal Medyada Paylaşın:

BİRDE BUNLARA BAKIN

Yorumlara Kapalıdır